Kuenzang's Diary

They say I’m almost grown now, but I still feel half a kid, with questions stacked like building blocks and dreams I never hid. My voice is changing slowly, my thoughts are growing fast. I miss the days of make-believe, but know they couldn’t last. It’s strange to feel so in between not quite there, not quite gone. But maybe that’s what growing is: just learning to hold on

  Life is a winding, uncharted road, Where each step is a story untold. Through valleys deep and mountains high, We chase the dreams that pass us by. The sun may set, the stars may fade, But hope's light never does evade. In every tear and every smile, We find the strength to walk another mile. Embrace the moments, both joy and strife, For they are the essence of this life. With courage, love, and hearts so free, We write our own destiny

བསིག་པ་ལྷ་གིས་བསིགས། མ་པ་རང་གིས་བསིགས། ཡར་འཕག་ཀི་ཤིག་མཐོ་རུང། ལ་བརྒལ་ཤིག་གིས་རྐྱབ་ཡིན། ཡིནམ་མེནམ་བལྟཝ་ད་ཤེས། རྡོ་རྗེ་གྲོ་ལོད་འཆམ་ད་ཤེས། ཆོས་རང་གིས་འབད་དེ་སངས་མ་རྒྱསན། རོགས་ཀྱིས་འབད་དེ་སངས་མ་རྒྱས། རང་སེམས་དཀར་པོར་སྐྱོན་མེདན། ཡི་དམ་ལྷ་ཡི་བཀའ་ཆད་མི་འབབ།